1 Mayıs 2008'de yaşanılanları unutmadık! Unutmayı gelenek haline getirmiş bir toplum olmamız yüzünden hatırlatmalara ihtiyaç duyuyoruz. Bu ufak haber de bu hatırlatmalardan birisi. Çağdaş Hukuçular Derneği İstanbul Şubesi'nin bir sergisine rastladım geçen gün. Sergi 1 Mayıs 2008'de yaşanılanları tekrar hatırlatıyor. Daha önce basında gördüğümüz fotoğraflar yanında pek çok kare de var. 27 Fotoğraf Sanatçısı / fotoğrafçı ve foto-muhabirin çekmiş olduğu fotoğraflar 12 Temmuz'a kadar görülebilecek. 28 Haziran'da açılmış bir sergi bu aslında. Medya'da yer bulmadığından tesadüfen farkına vardığım bir sergi oldu.
Sergi adresi :
Çağdaş Hukukçular Derneği İstanbul Şubesi Sergi Salonu.
Meşrutiyet Cad. Ravanda İş Merkezi No:35 Beyoğlu
Kaçırmamanızı dilerim.
Detaylı bilgi için : sergiye davet!
1 Mayıs 2008 hakkında neler demiştik?
1 Mayıs 2008'in ardından (I)
1 Mayıs 2008'in Ardından (II)
Cuma, Temmuz 04, 2008
İşgal İstanbul'u Mayıs 2008
Pazartesi, Mayıs 05, 2008
1 Mayıs 2008'in Ardından (2)
Geçen gün 1 Mayıs İşçi Bayramı'nın sadece İstanbul'da bir inatlaşma ile sınırlı kalmaması gerektiği üzerine bir yazı yazmıştım."Türkiye İstanbul'dan ibaret değil" demiştik demesine de, İstanbul yine göz yaşartıcı bombaların, biber gazlarının, copların konuşturulduğu bir şehir oldu. İşte bugün İstanbul'daki olaylar ve hükümetin olaylar karşısındaki tepkisi hakkında bir iki kelam edeceğim.
Hem 1 Mayıs 1977 Katliamı'nda ölenleri anmak hem de İşçi Bayramı'nın diğer etkinlikler gibi coşku ile kutlanması adına bu yıl da sendikalar Taksim Meydanı ısrarında bulundular. Geçen yıl katliamın 30.yılında nasıl izin verilmediyse Taksim Meydanı'na, bu yıl da izin verilmedi. Sendikalar ne olursa olsun Taksim'e yürüyeceklerini belirten açıklamalar yaptılar. Türk-İş, DİSK ve KESK ile siyasi partiler, meslek odaları ve çeşitli sivil toplum kuruluşlarından oluşan “1 Mayıs 2008 Katılımcıları” “Buradan ilan ediyoruz. 500 bin emekçi olarak 1 Mayıs’ı, İstanbul’da Taksim’de ellerimizde karanfillerle kutlayacağız” demişlerdi.
Bu açıklamanın ardından saatler geçmişti ki hükümete yakınlığı ile bilinen Türk-İş Taksim ısrarından vazgeçtiğini ilan etti. Ancak Türk-İş'e bağlı bazı sendikalar Şişli'deki korteje katılım gösterdiler ve polis teröründen kaçamadılar. Taksim’e giriş-çıkışlar tam manasıyla kesilmişti. Öyle ki geçen yıl sabahın erken saatlerinde sınırlı olarak çalışan metro hattı bu yıl iptal edilmişti. Hal böyle olunca Taksim civarında oturan birisi olarak 4.Levent'ten kalkan servisime ulaşımım engellendi ve valilik destekli 1 Mayıs Tatiline sahip oldum. Binlerce insan gibi ben de Taksim Meydanı'na çıkamadım. Haberlerden izlediğim kadarı ile de çıkmayı zorlamamakla da iyi yapmışım. İstiklal Caddesi'nde otellerine gitmeye çalışan turistlerin sırtında patlatılan coplardan nasibimi almak istemezdim açıkçası.
Aradan geçen 5 günün ardından sakin kafa ile yaşanılanları değerlendirdiğimizde görebildiğimiz şu. Güvenlik güçleri ciddi anlamda çok iyi hazırlanmışlardı 1 Mayıs’a. Geçen yıldan deneyim ile barikatları daha bir gün öncesinden Taksim Meydanı'na yerleştirmişlerdi. Güvenlik noktaları neredeyse Taksim'in tüm ara sokaklarını kapsıyordu. Asker geçen yılki gibi yine Taksim Gezi Parkı'nda hazır ve nazırdı. İstanbul dışından binlerce polis de destek için yine İstanbul’daydı. Nasıl motive edildiklerini merak ediyor insan burada görevli polislerin. Polis mesleğinin kafamızda oluşturulan algısının "insan dövmek mesleği" haline getirilmesinin kaynağını gerçekten merak ediyorum, ama bu başka bir yazı konusu olsun şimdilik.
Taksim'de kolluk güçleri tam takım hazır iken İstanbul Valisi, İl Emniyet Genel Müdürü, İçişleri Bakanı gibi bürokratlar ardı ardına provokasyon tehlikesinden bahsedip duruyordu. Böyle büyük toplanmalarda gerçekten provokasyon tehlikesi olabilir ancak bunun önlenme yolu komple bir yasaktan mı geçer acaba? Ayrıca provokasyon olacaksa bu illa Taksim'de mi olacaktır? Taksim’de provoke edilmiş bir şenlikle Kadıköy'de provoke edilmiş şenlik arasındaki fark nedir? Bu sorular yanıtları basit ancak gelin görün ki, aptalca cevaplanılmasından kaçılan sorulardır.
Taksim Meydanı'nın kutlamalar, gösteriler için uygun bir yer olmadığını bahane eden yöneticilerin argümanlarından, "burada yapılacak bir gösteri trafiği alt üst eder, İstanbul'da hayat sekteye uğrar!" idi. Güleriz ağlanacak halimize. İzin verilmediği için gerçekten hayat sekteye uğramadı bu yıl da geçen yıl da. İşime gidemedim diyorum işime! Hangi yaşamın sekteye uğramasından bahsediyorsunuz Allah aşkına? Yurtdışına bakın, bu tarz gösterilerin yapıldığı alanlara bakın, en görkemli, en göz önünde olan yerlerde yapılırlar. Güvenlik elbette sıkı tutulur ve sağlanır. Taksim Meydanı'nda provokasyon ihtimali ve ulaşımın aksaması bahaneleri ile böyle bir gösteriye izin verilmemesi, "Ben bu şehri yönetmekten, kontrolünü sağlamaktan acizim" demekten başka bir şey değildir! Ama kimin umurunda?
Emek kesimi "Taksim bizim için bir semboldür, yitirdiğimiz arkadaşları orada anmak istiyoruz" diyebiliyorken Sermaye ve onun temsil ettiği hükümet neden laf döndürerek böyle saçma sapan bahaneler öne sürüyorlar düşünmek lazım...
1 Mayıs'taki tutumlarından dolayı eleştirilecek çok kişi var. Sendikalar mesela! Sendikalar çok mu masum? Binlerce insanı Taksim'e yürüyeceğiz diyerek ikna edip, sonrasında bu karardan çok değil bir kaç saat içinde vazgeçmek, katılımcıları ortada bırakmaktan başka bir şey değildir benim gözümde! Taksim ısrarından 1 Mayıs 11:00 suları "Hükümetin oyununa gelmeyeceğiz!" gerekçesi ile vazgeçtiler. E insaf... hükümetin tutumu belli idi. O zaman neden bu şekilde popülist bir anlayışla insanları kaba bir tabirle "gaza getirip" sonrasında bir anda duyarlı kesilip "oyunlarına gelmeyeceğiz!" dediniz?
Sendikalar beş hatalıysa Hükümet on beş hatalıydı elbette. Hükümeti, valiliği, emniyeti, polisleri ayrı ayrı değerlendirmek yersizdir. Polislerin terörü de hükümetin elinden çıkmıştır, valiliğin saçma sapan açıklamaları da.
İşine gelince demokrat işine gelmeyince abartısız şekilde faşist olabilen bir hükümete sahip olduğumuzu son olaylarla da da gördük! Özgürlük ve eşitlik naralarını başörtüsü için biz de her platformda atarken aynı anlayışı, aynı demokratlığı salak gibi bekleyen insanlarız. Ama yok, AKP Hükümeti parti kapatılmasına gelince demokrat, AKP Hükümeti Başörtü sorunu gündeme gelince demokrat, Bu AKP hükümeti değil mi yıllardır bas bas bağırdığımız TCK 301 için bir anda çalışmaya, parti kapatılma davası açıldığında başlayan? Bu çalışmayı da sırf AB'ye hoş görünmek için yapan? Eh bravo! "Tek akıllı siz misiniz?" diye sormazlar mı adama? Her gün onlarca insanın öldürüldüğü, Amerika'nın mandası olmuş diyebileceğimiz Irak'ta bile ellerinde kızıl bayrakları ile coşku ile kutlanan 1 Mayıs demokrasi ve özgürlük dersi olur mu AKP'ye acaba? Dündü sanırım emniyet ele geçirilen provokatif eylem silahlarını sergiledi. Bira şişelerinden yapılmış bir kaç molotof kokteyl, iki tabanca ve sapanlar... Bu ele geçirilen silahları meşrulaştırmak değil amacım ancak, 1 Mayıs öncesinde esip gürleyen valiliğin roket-atar, bomba vs bulmasını beklerdim. Kaldı ki bu ele geçirilen silahların tüm kitleye mal edilmesi ne demektir yahu?
Orantılı güç adı altında copların tersi ile insanlar sokaklarda dövülürken, ellerinde sadece afişleri, pankartları olan insanlara tazyikli kan kırmızısı suları fışkırtırken, onları damgalarken, biber gazlarını, göz yaşartıcı bombaları şerefsizce Şişli Etfal'in bahçesine atarken, silahsız insanların yüzüne doğru silahlar çekilirken, yerde kalakalmış kadının suratına tekme atıp sonrasında copla böğürüne vururken, botları ile savunmasız insanların üstüne basarken... Neredeydi Özgürlükçü AKP?
Tüm bu insanlık dışı ve demokrasiden bihaber uygulamalar sonrasında ise bir özür beklerken, aksine insafsızca yalan açıklamalar geldi.Vali Muharrem Güler acil servise gaz bombası atılmadığını, yanlışlıkla patlayan bir gaz bombasının yaşanılanlara neden olduğunu gözlerimizin içine baka baka anlattı.Görüntüler vardı Allahtan da yalanı ortaya çıktı.Başbakan da elbette polisin arkasındaydı ve onları savundu.Ayakların baş olduğunda orada sorun olacağını belirtti sağ olsun kendisi.Çok merak ediyorum acaba kaç kişi vardı AKP'ye oy veren o kitlenin içinde.Yok, AKP'li yoktur demeyin hiç. Bu ülkede 2 kişiden birisi AKP'ye oy verdi! Ve kendisini oralara çıkaranlara AKP Hükümeti'nin hediyesi cop, tazyikli su, göz yaşartıcı gaz bombası ve biber gazı ile oldu.
AKP Hükümeti bir alkışı gerçekten hak etti!
Siyasi partiler açısından durumun bir diğer yüzü CHP idi benim için. CHP’den bir kaç milletvekili de Taksim'e yürümek istiyordu. Yürüyemediler elbette. Meclise konu taşındı, kürsüden AKP eleştirildi eleştirilmesine de. Burada şunu sormak lazım, elinizi vicdanınıza koyup da söyleyin, sanki CHP iktidar olsaydı Taksim Meydanı'nda böyle bir etkinliğe izin gelecek miydi? Hiç sanmıyorum. Hem de hiç. Şimdi AKP ve onun temsil ettiği sermaye izin vermedi bu sürece. O zaman da CHP ve sermayesi izin vermeyecekti. Bundan adım gibi eminim! Fırsat buldukça söylüyorum, sermayenin yeşili, kızılı olmaz! Olamaz! O yüzden CHP'nin şu an takındığı tavırı içten içe samimiyetten uzak buluyorum. Eleştirilerinde haksızlar mı? Hayır, ancak çözüm odaklı bir muhalefet yerine sadece kürsüden bağırarak bu iş olmaz! CHP'nin demokrasi ve özgürlük anlayışını da en son kurultayda gördük zaten!
Tüm bu yanlış yönetim, yasaklar şu bu... Olan kime oldu dersiniz? Günlük hayatı aksayan sıradan halkın başı yandı bir kere... Sendikaların gazı ile İstanbul'a gelen çoğu orta yaşlı işçilere, emekçilere oldu olan. Olan Türkiye'ye oldu. Demokrasi ve Özgürlük arayışımıza saplanan hançerler yetmezmiş gibi bir yenisi daha eklendi! Şimdi kimi yazarlar, "vah vah avrupaya rezil olduk" diye dert yanıyor! Yahu utanmazlar, bırak avrupayı, kendi kendimize rezil olduk en başta! Bunu görmek lazım! Avrupa'ya yaranmak için özgürlük - demokrasi arayışında değiliz biz "salak" demokrasi savunucuları! Kendi yurttaşlarımız için bunu istiyoruz! Ama rezil olunmuştur, bırakın avrupayı, dünyaya rezil olunmuştur yaşanılanlarla!
Bu utanmaz ve ikiyüzlü yönetimin sahipleri BAŞ oldukça da rezil olmaya devam edeceğe benziyoruz! Ama kimin umurunda?
Sizin umurunuzda mı?
Cumartesi, Mayıs 03, 2008
1 Mayıs 2008'in Ardından (1)
Bir "1 Mayıs" daha geldi geçti...
Tam bir yıl bir gün önce kaleme aldığım "1 Mayıs 2007'nin Ardından" yazımı okudum az önce. Hafızamı tazeledim. İstanbul'da yaşayan birisi olarak, 2008 1 Mayıs'ı hakkında yazmaya başlamadan önce, "farklı ne yazabilirim, geçen yıla nazaran?" diye düşünüyordum. Polis terörü ise polis terörü yerli yerindeydi. Ulaşımın aksaması diyorsak o da aynıydı. (Köprü kapatılması hariç)
Bu yazıda üstünde durmak istediğim ne acil servislere atılan gaz bombaları, ne kan kırmızısı tazyikli sular, ne de suratlara atılan tekmeler... Bu insanlıktan nasibini almadığını düşündüğüm kontrollü güç gösterisine ne kadar lanet etsek az. Ne kadar polis, emniyet müdürü, vali, içişleri bakanı, başbakan hatalıdır desek az! AKP Hükümeti ve bu son olaylarda "İstanbul" daki uygulamalar hakkında da bir kaç kelam edeceğim.
Ancak;
Bu olaylar esnasında gözden kaçırdığımız büyük bir gerçek var ki o bence çok daha önemli. 1 Mayıs İşçi Bayramı İstanbul'a özgü bir gerçeklik değil. Yaşanılanlar yüzünden tüm kameralar, tüm ilgi tabiki İstanbul'a kayıyor ancak "Türkiye İstanbul'dan ibaret değil." Bu cümleyi kendime sık sık tekrarlatıyorum. Bu şekilde düşünmeye o kadar müsait bir ortamda yaşıyorum ki... Bırakın ülkenin İstanbul'dan meydana gelmediği gerçeğini, İstanbul'un Beyoğlu'ndan, Bağdat Caddesi'nden, Nişantaşı'ndan ibaret olmadığını farketmek ve o şekilde tavır takınıp düşünmek bile zor iş, meşakkatli iş...
Peki. 1 Mayıs İşçi Bayramı algımızda yukarıda bahsettiğim tarzda bir düşünce tarzı ne işimize yarayabilir?
Öncelikle işçi sınıfının tüm ülke genelinde yaşadığını aklımıza sokar. Ve ardından şu soru gelir. Bu işçiler kendi illerinde, kasabalarında, köylerinde bu bayramı kutlayamazlar mı? Sendikalar bunu örgütleyemez mi? Demiyorum ki bu yapılmıyor. Yapılmıştır elbette de, kaçı haberlerde yer almıştır? 1 Mayıs algımız ne yazık ki sadece "şiddet" odaklı gelişmiş durumda. Oysa ki 1 Mayıs dediğimiz Bayramda emekçiler hem bayramlarını kutlarlar, hem de büyük kitlelere seslenmek fırsatını bularak demokratik haklarını dile getirirler, sermayeyi eleştirirler, haklarını savunurlar! 1977 yılındaki Kanlı 1 Mayıs'ta silahlar patlayana kadar farklı bir şey mi yapılıyordu sanıyorsunuz Taksim Meydanı'nda?
İstanbul'da yaşanan rezaletlere baktığımızda Emekçiler seslerini ne kadar duyurabildiler? Sorarım! Sosyal güvenlik yasa tasarısı kaç cümle ile eleştirilebildi? Çalışma koşullarının zorluğundan kaç kişi söz edebildi? Sendikalar diyoruz, bir hafta öncesine kadar mangalda kül bırakmayan Sendika yöneticileri 1 Mayıs 2008'de saat 12:00'ye gelirken neredeydiler? Hani Taksime MUTLAKA yürünecekti?
Taksim Meydanı 1977 olaylarından sonra bir simgeye dönüşmüş durumda. Her sabah onlarca insanın ezilerek, kurşunlanarak öldürüldüğü Kazancı Yokuşu'ndan çıkarak işime gidiyorum. Panzerlerle ezildikleri yerden metroya biniyorum... Yaşamamış olsam da o yılları, dişlerimi yine de sıkıyorum. 1977 yılını yaşamış insanların öfkesini, Taksim Meydanı ısrarını bu yüzden anlayabiliyorum. Ancak Taksim emek kesimi tarafından simge olmasının yanında sermaye tarafından da simgeleştirilmiş durumda. Korunması gereken bir kale gibi görülüyor. "Taksim Düştü" demek istemiyorlar! Bilmiyorlar ki Taksim'i her gün sabahın köründe temizlemeye başlayan çöpçüler düşürmüş durumda zaten!
Görünen o ki Taksim'de coşkulu 1 Mayıs'lara daha çok var. Taksim'den vazgeçmek olmaz ancak başta da söylemeye çalıştığım gibi şu Taksim coşkusunu tüm ülke nezdine yaymayı başardığımızda, işte o zaman 1 Mayıs hakkıyla kutlanabilecek! "Taksim ısrarını anlayamıyorum?" demek ne kadar empatiden uzaksa, "Taksim'den başka yerde olmaz" demek de bir o kadar çocukçadır. Kimse bana Aydın'daki, Ordu'daki, Elazığ'daki işçilerin sorunlardan bahsetmedi bu 1 Mayıs'ta. Gönül isterdi ki ülkenin her bir yanından canlı yayınlar yapılsın, konuşmacıları dinleyelim, gönül isterdi ki nefesimiz yettiğince Enternasyonal Marşı'nı söyleyelim omuz omuza!
Olmadı... Olamadı!
Gazetelerden okuduğumuz, işin bir trajikomik yanı da şu. Sermaye İstanbul'daki olaylar sonrası işçinin yanında gözüktü. Buyrun Tüsiad ne demiş?"1 Mayıs 2008'de yaşanan olayları ve güvenlik güçlerinin orantısız güç kullanmasını kaygı ve üzüntüyle izledik. Emeğe ve işgücüne saygı açısından bir bayram havasında geçmesi gereken 1 Mayıs'ın güç gösterisine dönüşmüş olması, 130 yıllık Türk demokrasi geleneği açısından kötü bir sınav olmuştur. Bireysel ve kolektif özgürlüklerin genişletilmesi için anayasa değişikliklerinin gündemde olduğu bir dönemde, demokratik hakların kullanımının karşılıklı bir güç gösterisine dönüşmüş olması talihsiz bir gelişmedir. Diyalog ve uzlaşma anlayışından uzaklaşma eğiliminin olumsuz sonuçlarına, ancak demokrasiye sarılarak ve güvenerek karşı koyabiliriz. 1 Mayıs'ta yaşanan olayların tekrarlanmaması ve toplumsal hedeflerimizin zarar görmemesi için demokrasinin güç gösterme değil, uzlaşma rejimi olduğunu unutmamamız gerekmektedir."
Genç Yönetici ve İşadamları Derneği (GYİAD) ise"GYİAD, 1 Mayıs'ı kutlamak isteyen işçilerimize reva görülen, insan hak ve özgürlükleri ile bağdaşmayan tutum ve davranışları şiddetle kınamaktadır. GYİAD bu konuda taraftır, işletmelerimizi ayakta tutan işçilerimizin tarafındadır. Demokrasinin yaşandığı, demokratik toplumların hiçbirinde, terör yaratmaya kalkışmamış, çevresine zarar vermemiş gruplara ve topluluklara, polisin can güvenliğini tehdit eder şekilde müdahale etmesi kabul edilemez. Yaşatılan bu durumun sorumluları hukuki olarak bir soruşturmaya uğramayacak olsalar da, bizlerin vicdanlarında işçilerimize karşı suç işlemişlerdir. Demokrasi ve hukukun hâkim olduğu bir ülkede yetkililer, toplumsal yaşamı durdurmadan, insanlarının özgürlüklerini engellemeden, şüphe duydukları tehlikeli durumları bertaraf etmeye çalışırlar. Yaşadığımız bu olaylar, ülkemizdeki demokrasinin ulaşabildiği düzeyi gözler önüne sermiştir. Türkiye'de herkesin demokratik hak ve taleplerini özgürce yaşayabilmesi için, başta hükümet olmak üzere tüm ilgili kurumların, uygulama ve yaklaşımlarını gözden geçirmesini talep ediyoruz."
Sermaye sözcüsü de olduk sonunda...
Yarın, AKP Hükümeti'nin 1 Mayıs 2008 İstanbul olaylarındaki tutumu ve gerçekleşen olaylar hakkında yazmaya devam edeceğim.
Gönderiler
