Rüzgar
(0 puan,2 kişi değerlendirmiş.)
Loading ...Ve geçer rüzgar…
Hiç yüzün rüzgardan kavruldu mu? Bilir misin o susuzluğu?
Tıpkı kulaklarını sağır eden sessizlik gibi…
Gelmiştir gözyaşlarının kuraklık vakti…
Ve geçer rüzgar…
Yön bulmaya çalışan göz yaşların kalakalır yanağında.
Dokunmak istemezsin, istemezsin çünkü aksın, gitsin, bitsin istersin…
Sonra… Sonra, işaret parmağının yanıyla silersin bir göz yaşını daha…
Ve geçer rüzgar…
Geceyi beklerken buluverirsin yanıbaşında geçmişini.
Eski püskü fotograflara dair olmayan bir hesaplaşmayla kalıverirsin birbaşına.
Uyuyakalmayı dilerken, sabahı edersin…
Ve geçer rüzgar…
Bir İstanbul gecesinde,
Biriktirmeyi dilediğin gözyaşların için ağlar mısın hiç?
Taksilerin yol kavgası yaptığı, kornaların susmadığı sokağında,
Toprak kokusunu özler misin hiç?
Ve geçer rüzgar…
Kavrulmuş yüzün,
Kurumuş gözyaşların,
Yıkanmaya hasret yüreğin ile,
Gelmiştir artık gözyaşlarının kuraklık vakti.
NYMPHE
27 Mar, 2007
Peki hiç o rüzgarda savrulan yapraklara bakarken ya da yerde buruşmuş bir kağıdın oradan oraya savrulduğunu gördüğünde onları birine benzettiğin oldu mu? Rüzgar savururken ben hep olduğum birine benzettim onları…Savrulurken tutunamadığım.Dediğin gibi belki de gözyaşlarımı kurutan rüzgarla perilerin dansını yaptım. Çünkü o rüzgarın saçlarını okşadığı periye olan aşkını hep sakladım…
Lordum!!!Çok güzel:)
Anonymous
21 Tem, 2007
yani rüzgar her şeyi alıp götürmeyecek mi?