üstadın ölüm yıldönümü için kaleme aldığın yazı çok güzeldi emeğine sağlık.
bende doğum günü için kaleme aldığım bir yazımı sen ile paylaşmak istedim.

NAZIM HİKMET RAN ANISINA…

doğa ana ; tan vaktinde aşık,

seher vaktine, melankolik !

kurmuş sofrasını ,tüm renkleriyle

güneşin doğuşunu selamlamakta..

nedir doğmak!

bir ana, bir de babadan..

ile başlayan bilimsellik mi?

basit midir, bu kadar !

rahime düşen bir ceninin

serpilmesi midir doğmak!…

yaşayabilme ihtimalini

yüzde hesabına vurmak mıdır!

Doğmak ki;

her gün aynı tat ile yaşamak,

yeni güne, güneş olabilmek,

ayak izlerini evrene sunarak;

hikmet sahibi nazım’ın yolunda olmaktır doğmak!

arkandan gelenlere rehber olmaktır

özellikle de bugün değil,

hergün doğabilmektir!…

Nazım’ın neferinde;

emekçilere doğmak,

insana insan olduğu için doğmak,

tüm aleme doğmaktır!..

doğan güneş gibi ;

yarınlar da aşk güneşini

görebilme ihtimalidir doğmak!..

dört nala gelip uzak asyadan

bu memleket bizim! demektir doğmak!..

tirkayi; aşkını son kibrit çöpü gibi saklayıp ,aşk ateşi için;

yıldırım düşmesini beklemektir doğmak!..

kayınlar karlı da olsa;

o ormanda

yürüyebilmektir doğmak!

gülhane de ki ceviz ağaçlarında gizlidir doğmak!

piraye’sine sunduğu ,

aşk kokan dizelerde ki;

bulutlarla yüklü haberlerde gizlidir doğmak !

kalemi her ele alışta; aşk-a

yine,yeniden doğabilmektir!..

Doğmaktır nazımca!

Doğabilmektir hikmetlice!

Doğumu anlamaktır piraye de!

Ölümü unutmaktır aşk için doğan günlerde!

Doğum günlerini ;

günübirlik olmaktan çıkartan ,

nazım’a doğmaktır ,doğmak!…

f.ferdi durusulu