Cinayet işlemeye meyilli adamları tanımıyoruz bir kere, “Yakalanırım, hayatımı karartırlar, süründürürler” tarzı fikirlerin caydırıcı olup olmadığını bilmiyoruz. Bunlar biz normal insanlar için geçerli – ki normal insanlar “hapislerde çürürüm” korkusuyla değil, birini öldürmek yanlış olduğu için cinayet işlemiyor genelde. Yani bence bu “yakalanabilirlik” “cezalandırılabilirlik” de ancak öfkeli kalabalığı susturmaya yarar, ama susmasınlar isterim. İnsanlar şunu merak etsinler isterim, “sevgili diye koluna takıp gezdirdiği kızı birkaç kişi bir araya gelerek işkence edip öldürebilen bir insan yavrusunu üretmek için ne lazımdır?”

Kimsenin kimseyi öldürmesi “hak” değil, işkenceyi de katmıyorum, o da başka bir boyut. Kimselerin kanı yerde kalmasın, amenna ama bunun üçüncü sayfalarda çıkan “liseli cinayeti” “son bir kez konuşalım dedi, öldürüp tarlaya attı” (yakında oldu böyle şeyler) olaylarından farkı taraflardan birinin “deli gibi parası olması” mıdır? Yani diğer ölenlerle öldürenler yakın sosyal sınıfa mensup diye o öldürülenlerin ölümleri daha meşru, yakınlarının acıları daha mı hafiftir? Diğer üçüncü sayfa haberlerinde faillerin yakalanıp yakalanmamalarıyla ilgileniyor muyuz? Yakalandıklarında değişen bir şey oluyor mu? Gidenler geri geliyor mu?

Şimdi bir nomaralı katil zanlısı da bulunup getirilse benim için bir şey değişmemiş olacak. O kızcağız hala acı çekerek ölmüş, hala “hayatının baharında” gitmiş olacak. İşkence ile öldürülse, ya da müebbet hapislerde hayatı kararsa “vahey zenginler de cezalandırılır, zenginler de ağlar” diye sevince mi boğulacağız? Ne değişecek?

Konuyla alakalı olarak bir iki kelâm da ben etmek isterim; Cinayetle ilgili ortaya çıkarılan her delili sanki ameliyat masasında yatan bir kadavraymışcasına -Tecavüz edilmiş, Kafası kesilirken yaşıyormuş, Önce içki içirilmiş, Kanı içilmiş- medya ile paylaşan avukatlar ve cinayet masası ekibininde vicdanları sızlasın.. Zira ölen kendi karınız, kızınız, anneniz, abiniz de olabilirdi…