ancak gazeteciler de, gazeteler de, uzun zamandır gazetecilik değil de ticaret yaptıklarını düşünmeye alışmış durumdalar.
büyük holdinglerin parçası yıllardır bu ülkede gazeteler. gazeteciler de o büyük holdinglerin çalışanları.
Eğer sabah sana gelen bir istihbaratı, “bizim patronun iş ilişkisi var bunları yazamam, zaten yazsam da yayınlamazlar” diye değerlendirmeye bile kalkmazsanız gazeteci olmaktan uzaklaşmışsınız, holding çalışanı olmuşsunuz demektir.

Tabii ki bu ülkede böyle düşünmeyen gazeteciler de vardır. ilkeleri, inandığı değerleri olan, direnen, gazeteci olmaya devam eden gazeteciler tabii ki vardır.

ama onların önüne sürülenler sadece işsiz kalma, çalışamama, çalıştırılmama değildir. ÖLÜM’de onların karşısına bir duvar gibi sürülür.

kimisini mafya öldürür, yolsuzluklarını açıkladığı için… kimisini polis döve döve öldürür, halkı aydınlatmak istediği için…
kimisinin arabasını bombalarlar, doğru sözler ettiği için…
kimisinin ardından satır tutan bir el, allahın adını anarak iner boynuna…
kimi zaman bir sınır kasabasında meçhul bir ölüm sarıp sarmalar…
kimi zaman gencecik çocuklar düşman edilir, ellerine birer silah tutuşturulup ölmeye öldürmeye gönderilir.